Tabii getiriyor yani, olur. Çünkü zengin olduklarında acayip mutlu oluyorlar. Doksan iki yaşında falan oluyor, hâlâ mal peşinde oluyor.

Hâlbuki asıl mutluluğu harcamak getirir, biriktirmek değil. Biriktirip malı öldürüyorsun. Harcadığında renk gelir, güzellik gelir, ihtişam gelir. Daima sevdiklerine mutluluk getirecek şekilde harcayacaksın.

Size şahane, frambuazlı kocaman pastalar aldım. Bir tepsi kocaman cevizli kadayıf ve yine bir tepsi kocaman cevizli baklava…

Yani tabii, gerekir ve şart. İşte Allah’ın hoşuna giden de budur.

Ahirette, cennette de baklavalar var; bu tarz tatlıların aynısı var. Yani burada kadayıf yiyoruz ya, kadayıf cennette de var. Baklavanın aynısı var. Bunlar bize burada numune olarak gösteriliyor. Meyveler ve yiyeceklerin hepsi numune olarak gösteriliyor. Burada gösterilmelerinin gayesi, ahirette de olacak olmalarıdır.

Yani mobilya, eşya ve diğer her şeyin gösterilmesinin amacı, “Bunun benzeri var.” anlamına geliyor. Bu, özel bir işarettir. Mesela kadeh; cennette benzerinin bulunduğu anlamına geliyor. O amaçla gösteriliyor. Yoksa kadeh konusu olmaz. Benzerinin olacağı anlamına geliyor.