İnsanın içi Allah sevgisiyle doluysa, her yere Allah’ın görüntüsü olarak bakıyorsa ve Allah’ın ruhunu taşıyorsa, Allah için sevdiğini zaten hemen anlar. Çünkü Allah’ın ruhunu taşıyor; şuuru var, bilinçli. Karşısında da Allah’ın tecellileri var ve Allah’ın tecellilerine baktığını biliyor. O zaman Allah için sevdiğini açıkça bilir.
Yani kendisinin Allah’ın tecellisi olduğunu, karşısındaki insanların da Allah’ın tecellileri olduğunu ve her şeyi Allah’ın yarattığını bilirse, Allah ona o güzelliği zaten sunmuş demektir.